Złączki WAGO – kompletny poradnik montażu krok po kroku
Złączki WAGO to szybkozłączki sprężynowe do beznarzędziowego łączenia przewodów sztywnych i linkowych o przekroju 0,14–4 mm² (zależnie od modelu), przy zalecanej długości odizolowania ok. 11 mm.
Dostępne warianty 2-, 3-, 4- i 5-torowe (np. serie 221 – z dźwignią oraz 2273 – naciskowe) zapewniają pewne połączenia w puszkach instalacyjnych, na szynie DIN lub luzem, a przezroczysta obudowa ułatwia kontrolę wsunięcia przewodów.
Bezpieczeństwo przed montażem
Zanim zaczniesz, zastosuj podstawowe zasady BHP i weryfikacji instalacji:
- odłącz zasilanie w obwodzie (główny wyłącznik lub bezpiecznik) i potwierdź brak napięcia miernikiem – złączki WAGO mają otwory testowe do pomiarów bez rozłączania;
- używaj właściwych narzędzi i ochrony (okulary, ściągacz izolacji), nie łącz przewodów o różnych przekrojach lub materiałach bez sprawdzenia specyfikacji danej złączki;
- dobierz liczbę torów do zadania – 2-torowa do przedłużeń, 3-torowa do rozgałęzień w kablach 3‑żyłowych (L, N, PE), 4/5‑torowa do obwodów wielożyłowych;
- skontroluj stan przewodów – brak uszkodzeń, pęknięć i śniedzi na żyłach, właściwe kolory żył zgodnie z przeznaczeniem.
Przygotowanie przewodów (wspólne dla wszystkich typów)
Wykonaj poniższe kroki, aby przygotować żyły do prawidłowego połączenia:
- Wprowadź przewody do puszki i poprowadź je w łagodnych łukach, bez ostrych zagięć;
- Zdejmij izolację na długości ok. 11 mm (sprawdź miarkę/oznaczenie na obudowie złączki dla danego przekroju);
- Uporządkuj linkę (dla przewodu linkowego) – skręć równomiernie żyły, aby żadna pojedyncza nić nie wystawała;
- Przytnij przewody na długość tak, by połączenie w puszce nie było naprężone i pozwalało zamknąć pokrywę.
Zbyt krótko odizolowany przewód może nie dosięgnąć sprężyny i nie zaciśnie się prawidłowo, a zbyt długie odizolowanie może odsłonić przewodnik poza złączką – zawsze kontroluj wsunięcie przez przezroczystą obudowę.
Montaż krok po kroku – w zależności od typu złączki
Łącz przewody zgodnie z kolorami: brązowy/czarny – L (faza), niebieski – N (neutralny), żółto‑zielony – PE (ochronny). Poniżej znajdziesz zestawienie popularnych serii i sposobu montażu:
| Typ złączki | Liczba torów | Kroki montażu |
|---|---|---|
| Seria 221 (dźwignia) – uniwersalna; do przewodów sztywnych i linkowych |
Warianty:
|
Kroki:
|
| Seria 2273 (naciskowa) – kompaktowa; do przewodów sztywnych (wybrane warianty do linek – sprawdź kartę katalogową) |
Warianty:
|
Kroki:
|
Wskazówka: W przypadku innych/niestandardowych modeli postępuj zawsze zgodnie z instrukcją producenta dla konkretnego numeru katalogowego.
Przykład: rozgałęzienie w puszce dla kabla 3‑żyłowego
Poniżej prosty schemat podziału przewodów z trzech kabli 3‑żyłowych (np. zasilanie + dwa odejścia) z użyciem złączek 3‑torowych:
- użyj jednej złączki 3‑torowej do połączenia wszystkich przewodów L (brązowych/czarnych) między sobą,
- użyj drugiej złączki 3‑torowej do połączenia wszystkich przewodów N (niebieskich) między sobą,
- użyj trzeciej złączki 3‑torowej do połączenia wszystkich przewodów PE (żółto‑zielonych) między sobą,
- po montażu sprawdź ciągłość i brak napięcia testem w otworach pomiarowych, a następnie ułóż przewody swobodnie w puszce.
Demontaż przewodu
Aby bezpiecznie odłączyć przewód, skorzystaj z właściwej metody dla danej serii:
- Seria 221 (dźwignia) – unieś dźwignię i wyjmij przewód, bez szarpania;
- Seria 2273 (naciskowa) – chwyć przewód i delikatnie poruszaj obrotowo lewo‑prawo, jednocześnie wysuwając go do tyłu;
- Inne modele – postępuj zgodnie z instrukcją producenta dla danego typu zacisku.
Montaż specjalny
Do montażu na szynie DIN TS 35 użyj dedykowanych adapterów (np. 2273‑500, 222‑500) i zatrzaśnij je na szynie; w rozdzielnicach stosuj adaptery i akcesoria przewidziane dla danej serii złączek.
Typowe błędy i porady
Poniżej lista najczęstszych pomyłek, których warto unikać:
- zła długość odizolowania (za krótko lub za długo) skutkująca słabym kontaktem albo odsłonięciem żyły poza złączką,
- niewsunięcie przewodu do końca i brak kontroli w okienku przezroczystej obudowy,
- pozostawione, rozcapierzone pojedyncze druciki linki poza zaciskiem,
- pomyłki kolorystyczne żył lub łączenie przewodów o niekompatybilnych przekrojach bez sprawdzenia specyfikacji,
- łączenie N i PE w jednej złączce – każdy tor służy do połączenia tej samej żyły w obrębie obwodu (oddzielnie L, oddzielnie N, oddzielnie PE).
A to praktyczne wskazówki, które poprawiają jakość i bezpieczeństwo połączeń:
- wykorzystuj otwory testowe do pomiaru napięcia i ciągłości przed i po montażu,
- układaj przewody w puszce z niewielkim zapasem długości – bez naprężeń i z zachowaniem łagodnych promieni gięcia,
- przy pracach seryjnych przycinaj i odizolowuj przewody partiami, korzystając z miarki na obudowie złączek,
- dla przewodów aluminiowych stosuj wyłącznie rozwiązania dopuszczone przez producenta (np. warianty i akcesoria Alu‑Plus) i postępuj zgodnie z instrukcją,
- przestrzegaj parametrów z karty katalogowej (np. do 32 A / 450 V dla wybranych modeli serii 221; w serii 2273 dopuszczalne prądy mogą być niższe),
- upewnij się, że produkt spełnia odpowiednie normy PN‑EN dla złączek instalacyjnych i jest właściwy do warunków środowiskowych w miejscu montażu.
Złączki WAGO znacząco przyspieszają montaż i zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa połączeń – to rozwiązanie zarówno do instalacji domowych, jak i profesjonalnych. W razie wątpliwości co do doboru lub sposobu montażu skonsultuj się z wykwalifikowanym elektrykiem.
