Jak podłączyć kolektor słoneczny do bojlera? Schemat instalacji solarnej

Jak podłączyć kolektor słoneczny do bojlera? Schemat instalacji solarnej – szczegółowy poradnik krok po kroku

Podłączenie kolektora słonecznego do bojlera z wężownicą wymaga bojlera z dwiema wężownicami, grupy pompowej ze sterownikiem do pracy z glikolem oraz właściwego zestawu zabezpieczeń. Typowa instalacja solarna pracuje jako układ ciśnieniowy z czynnikiem glikol propylenowy, co chroni przed zamarzaniem i korozją. Dla bezpieczeństwa i prawidłowego doboru komponentów zalecana jest pomoc wykwalifikowanego instalatora.

Sprawdzenie kompatybilności i przygotowanie przed montażem

1. zweryfikuj elementy – upewnij się, że bojler ma dwie wężownice (jedna dedykowana solarnym); grupa pompowa i sterownik muszą obsługiwać glikol oraz tryby ochrony przed przegrzaniem; sprawdź typ kolektora (płaski lub rurowy) i schemat producenta;
2. wybierz lokalizację kolektora – montuj na dachu południowym, kąt nachylenia 30–45° (wiosna–jesień), 50–70° (zima) lub ok. 20° (tylko basen latem); unikaj cieni i zwróć uwagę na nośność dachu (ok. 20–30 kg/m²);
3. przygotuj dach – oceń stan konstrukcji, zamocuj uchwyty systemowe (ramowe lub bezramowe) zgodnie z instrukcją; kolektor transportuj i ustawiaj w dwie osoby.

Wskazówka – wykonaj symulację nasłonecznienia (np. aplikacją Solar Pathfinder) i zadbaj o odporność mocowań na wiatr oraz obciążenia śniegiem.

Krok po kroku – montaż i podłączenie

Oto schemat instalacji solarnej w układzie zamkniętym ciśnieniowym przedstawiony w praktycznych krokach:

1. Montaż kolektora – zamocuj kolektor na uchwytach, skieruj absorber na południe; podłącz rury: górną (gorąca – wyjście z kolektora) i dolną (chłodna – powrót); zastosuj izolację rur o grubości 10–20 mm z pianki PE;
2. Instalacja rur transportowych – prowadź możliwie najkrótszą trasą (zwykle do 15–20 m) ze spadkiem 1–2% w kierunku kotłowni; użyj rur miedzianych lub elastycznych solarnych z izolacją termiczną; przewidź zawory kulowe do napełniania i opróżniania;
3. Montaż grupy pompowej ze sterownikiem – zainstaluj blisko bojlera (np. w kotłowni). Podłącz następujące elementy:
   • pompa obiegowa – napędza krążenie glikolu,
   • sterownik z czujnikami PT1000 – jeden na kolektorze, drugi na wężownicy bojlera (opcjonalnie dodatkowe na rurach lub w pomieszczeniu),
   • separator powietrza z odpowietrznikiem – ułatwia i przyspiesza odpowietrzanie.
4. Dodatkowe elementy bezpieczeństwa – zainstaluj w grupie obiegowej:
   • zawór zwrotny – zapobiega cofaniu się czynnika w kierunku kolektora,
   • naczynie wzbiorcze – przeponowe, do układów solarnych; ciśnienie wstępne zwykle 1,5–2,5 bar,
   • zawór bezpieczeństwa – z manometrem; nastawa najczęściej 6–10 bar.
5. Podłączenie hydrauliczne do bojlera – skorzystaj z poniższego schematu połączeń:
   

   Połączenie	Schemat podłączenia	Uwagi
   Góra kolektora (wyjście gorące) → pompa → wężownica solarna bojlera (góra)	izolowane rury, zawór zwrotny	glikol krąży w obiegu zamkniętym
   Dół bojlera (wężownica) → zawór bezpieczeństwa → dół kolektora (powrót)	separator powietrza przed pompą	spadek przewodów w kierunku odpowietrznika
   Druga wężownica bojlera	podłączenie do kotła gazowego/elektrycznego	zapasowe źródło ciepła

6. Podłączenie elektryczne – zasil sterownik z 230 V, podłącz pompę do sterownika; ustaw parametry: ΔT załączenia 8–12°C, ΔT wyłączenia 4–6°C, temperatura maksymalna kolektora 110–130°C;
7. Napełnienie i testy – wykonaj czynności opisane poniżej:
   • wlej glikol propylenowy o stężeniu 30–40% (ochrona do ok. –25°C),
   • odpowietrz układ przez automatyczny i ręczne odpowietrzniki,
   • wykonaj próbę szczelności (test ciśnieniowy 1,5× ciśnienie robocze),
   • uruchom instalację – sterownik automatycznie będzie sterował pracą pompy.

Schemat uproszczony (tekstowy):

Kolektor (góra) → Pompa/Sterownik → Zawór zwrotny → Wężownica bojlera (góra)
↑ Separator powietrza + Naczynie wzbiorcze
│
Bojler (dół) → Zawór bezpieczeństwa → Kolektor (dół)

Porady i wskazówki bezpieczeństwa

Aby utrzymać wysoką sprawność i bezpieczeństwo instalacji, pamiętaj o poniższych zasadach:

• efektywność – dobra izolacja rur ogranicza straty ciepła; dla 4–5 osób zwykle wystarcza 2–4 m² kolektorów;
• konserwacja – raz w roku kontroluj glikol (pH 7–9), odpowietrz układ i czyść powierzchnię kolektorów; w układach nieciśnieniowych zabezpiecz zimą przed zamarzaniem;
• błędy do uniknięcia – brak izolacji, nieprawidłowy kąt i orientacja, pominięcie zaworów bezpieczeństwa i naczynia wzbiorczego;
• koszt i opłacalność – możliwy zwrot po 4–7 latach, zwłaszcza przy dotacjach (np. „Mój Prąd”); prace „zrób to sam” wymagają doświadczenia hydraulicznego;
• normy i gwarancja – stosuj urządzenia zgodne z PN‑EN 12975/12976; montaż przez certyfikowanego instalatora sprzyja utrzymaniu gwarancji producenta.

Instalacja działa autonomicznie: słońce podgrzewa glikol, sterownik uruchamia pompę, a ciepło trafia do wężownicy bojlera i podgrzewa wodę użytkową. W dni pochmurne układ automatycznie korzysta z zapasowego źródła ciepła.