Jak podłączyć czujkę alarmową – szczegółowa instrukcja krok po kroku
Podłączenie czujki alarmowej (np. PIR, mikrofalowej lub kombinowanej) do centrali wymaga montażu mechanicznego, poprawnego okablowania (alarmowego, sabotażowego i zasilającego) oraz testu działania. Dotyczy to typowych czujek przewodowych z zaciskami NC/C/NO, T1/T2 (tamper) i 12 V +/–, zgodnych z rozwiązaniami producentów, np. DSC, Satel czy AAT.
Najważniejsze: zawsze wyłącz zasilanie centrali przed rozpoczęciem prac montażowych.
1. Przygotowanie i wybór miejsca montażu
Na początek przygotuj stanowisko i starannie dobierz lokalizację czujki:
- wybierz optymalne miejsce – czujka powinna obejmować chroniony obszar (np. pomieszczenie 10 × 10 m dla PIR), unikać bezpośredniego nasłonecznienia, źródeł ciepła, ruchomych obiektów czy wentylatorów; montaż na suficie lub ścianie na wysokości 2–2,5 m, skierowana od okna;
- sprawdź instrukcję producenta – pobierz i przeczytaj dedykowaną instrukcję (ze strony producenta). Zweryfikuj typ czujki (PIR, MF, akustyczna) i schemat zacisków;
- zabierz narzędzia i materiały – śrubokręt, wiertarka, przewody (min. 0,5 mm², 4–6 żył: 2 alarm, 2 sabotaż, 2 zasilanie), taśma izolacyjna, gąbka uszczelniająca, rezystory EOL, jeśli wymagane (np. 2,2 kΩ lub 4,7 kΩ);
- odłącz zasilanie centrali – przed pracą wyłącz prąd w centrali i odłącz akumulator, aby uniknąć porażenia i uszkodzeń.
Porada: przy odcinkach przewodu dłuższych niż 50 m stosuj kabel ekranowany i dobierz przekrój żył zgodnie z tabelą producenta (spadki napięcia vs. długość).
2. Demontaż obudowy i przygotowanie czujki
Przed montażem przygotuj korpus i elektronikę czujki:
- odkręć śrubę mocującą osłonę czołową i delikatnie ją zdejmij,
- wyjmij płytkę drukowaną, a następnie wybij/wywierć otwory montażowe w podstawie,
- przeprowadź przewody przez przepusty w obudowie i zabezpiecz je gąbką uszczelniającą,
- nie dotykaj sensora PIR ani mikrofonu – tłuste odciski mogą powodować fałszywe alarmy.
Wskazówka: w modelach z regulacją kąta (np. LC-171) ustaw pole widzenia w zakresie 0–180° zgodnie z układem pomieszczenia.
3. Montaż mechaniczny
Zamontuj czujkę stabilnie i zgodnie z poniższymi wytycznymi:
- przykręć podstawę obudowy do ściany lub sufitu (dobierz odpowiednie kołki/śruby do podłoża),
- zamocuj płytkę drukowaną śrubą w podstawie,
- unikaj montażu blisko dużych elementów metalowych oraz zadbaj o pion/poziom, aby nie zniekształcić pola detekcji.
4. Podłączenie przewodów (schemat typowy)
Użyj zacisków śrubowych i dokręcaj je pewnie, nie uszkadzając izolacji. Poniżej znajdziesz zestawienie zacisków i typowych połączeń:
| Zaciski | Opis | Podłączenie do centrali |
|---|---|---|
| T1/T2 (sabotaż) | normalnie zwarte (NC), pętla antysabotażowa | linia sabotażowa centrali (często z EOL) |
| NC/C (alarm) | przekaźnik alarmowy, normalnie zwarty (NC) | linia dozorowa strefy (z rezystorem EOL wg konfiguracji) |
| NO/C (opcjonalne) | normalnie rozwarte (NO), konfiguracje specjalne | stosowane rzadziej – gdy centrala wymaga NO |
| 12 V +/– | zasilanie 12 V DC (polaryzowane) | +12 V i GND z centrali (typowo 50–100 mA/czujka) |
Schemat podłączenia (przykładowy dla podwójnego EOL w linii z kilkoma czujkami):
Centrala ──[Rezystor EOL]── NC ── C ── NC ── C ──[Rezystor EOL]── Centrala
Podłącz kolejno: 2 żyły sabotażowe (T1–T2), 2 żyły alarmowe (NC–C) oraz 2 żyły zasilania (+/–) – razem 6 żył.
Niewykorzystane zaciski zabezpiecz taśmą izolacyjną, a połączenia oznacz opisówkami.
Przydatne porady konfiguracyjne:
- tryb NC bez pamięci alarmu jest standardem dla większości central,
- przy wielu czujkach w jednej linii stosuj rezystory EOL według zaleceń producenta (zwykle na końcu linii),
- czas zadziałania przekaźnika wynosi zwykle 1–2 s.
5. Zamknięcie obudowy i wstępne zasilanie
Starannie dopasuj elementy obudowy i dokręć śrubę mocującą, upewniając się, że styk sabotażowy jest dociskany po zamknięciu.
Włącz zasilanie centrali dopiero po kontroli połączeń, podając najpierw zasilanie sieciowe 230 V, a następnie akumulator (zgodnie z instrukcją centrali).
6. Konfiguracja i test instalacji
Skonfiguruj podstawowe parametry czujki wstępnie na ustawienia fabryczne: licznik impulsów = 1 (PULSE=1), LED = ON – ułatwi to test.
Test działania – wykonaj kolejno poniższe kroki:
- upewnij się, że nikt nie znajduje się w polu detekcji (odczekaj ~90 s na stabilizację po włączeniu zasilania);
- wywołaj ruch w chronionym obszarze (przespaceruj się po pomieszczeniu);
- sprawdź sygnalizację: dioda LED miga, słychać klik przekaźnika, brak fałszywych alarmów;
- sprawdź sabotaż: otwórz obudowę – centrala powinna zgłosić naruszenie.
Skonfiguruj centralę: przypisz czujkę do odpowiedniej strefy, ustaw typ reakcji i w razie potrzeby dopasuj czułość.
Aby ułatwić diagnostykę, pamiętaj o poniższych wskazówkach:
- testy wykonuj po pełnej rozgrzewce czujki (ok. 90 s od włączenia),
- unikaj testów w warunkach niestabilnych termicznie; naruszenie możesz symulować powolnym ruchem dłoni,
- przy fałszywych alarmach zmniejsz czułość, zmień kąt lub przełóż czujkę w inne miejsce.
Najważniejsze porady i ostrzeżenia
Przed zakończeniem prac zapoznaj się z kluczowymi zasadami bezpieczeństwa i eksploatacji:
- bezpieczeństwo – pracuj przy wyłączonym zasilaniu, używaj zabezpieczeń RCD; w obiektach komercyjnych zalecany jest certyfikowany instalator;
- typowe błędy – odwrotna polaryzacja zasilania może uszkodzić czujkę; brak lub błędne EOL powoduje zakłócenia w linii;
- konserwacja – czyść obudowę i optykę co 6 miesięcy, okresowo sprawdzaj przewody pod kątem przetarć i przebić;
- kompatybilność – upewnij się, że czujka i konfiguracja linii odpowiadają wymaganiom Twojej centrali (np. Satel, DSC, AAT);
- rozszerzenia – integracja z kamerami IP odbywa się osobnym torem (oddzielne zasilanie i okablowanie).
Po pozytywnym teście system jest gotowy do pracy. W razie problemów dokonaj pomiaru multimetrem – na zasilaniu czujki powinno być stabilne 12 V DC.
