Google Nexus One to historyczny smartfon, który zapoczątkował strategię Google’a na rynku urządzeń mobilnych. Przedstawiony publicznie w styczniu 2010 roku, telefon był pokazem możliwości systemu Android i współpracy między gigantami technologicznymi. Urządzenie powstało we współpracy z HTC i zmieniło sposób myślenia o flagowcach z Androidem.
Specyfikacja techniczna – innowacyjna jak na 2010 rok
Najważniejsze parametry zebraliśmy w skrótowej tabeli:
| Parametr | Dane |
|---|---|
| Premiera | styczeń 2010 |
| Producent | HTC |
| Procesor / GPU | Qualcomm Snapdragon QSD8250, 1,0 GHz (1 rdzeń ARM Scorpion), Adreno 200 |
| Pamięć | RAM 512 MB; pamięć wewnętrzna 512 MB; microSD do 32 GB |
| Wyświetlacz | 3,7″ AMOLED, 800 × 480, 252 ppi, ~54% frontu |
| Aparat / Wideo | 5 Mpix, autofocus, LED; D1 (720 × 480) 20 kl./s |
| Bateria | Li‑Ion 1400 mAh, wymienna |
| Łączność | GSM/UMTS; HSDPA 7,2; HSUPA 2,0; Wi‑Fi 802.11 a/b/g/n; Bluetooth 2.1 EDR (A2DP) |
| Czujniki | GPS, A‑GPS, akcelerometr, czujnik zbliżeniowy, kompas, czujnik oświetlenia |
| System | Android 2.1 → Android 2.3.6 Gingerbread |
| Wymiary / waga | 119 × 59,8 × 11,5 mm; 130 g |
| SIM | mini‑SIM; Dual SIM – brak |
| Dodatki | trackball, multi‑touch, jack 3,5 mm |
Procesor i wydajność
Serce urządzenia stanowił Qualcomm Snapdragon QSD8250 z taktowaniem 1,0 GHz. Był to jednordzeniowy układ ARM Scorpion w 65 nm, wspierany przez GPU Adreno 200. Jak na swoją epokę zapewniał płynną obsługę systemu i aplikacji.
Pamięć i magazyn danych
Telefon oferował 512 MB RAM oraz 512 MB pamięci wewnętrznej. Choć skromne, rozszerzenie kartą microSD do 32 GB czyniło go praktycznym i elastycznym w codziennym użyciu.
Wyświetlacz – technologia AMOLED
Nexus One wyposażono w 3,7‑calowy ekran AMOLED o rozdzielczości 800 × 480 i gęstości 252 ppi. AMOLED zapewniał głęboką czerń, świetne kąty widzenia i szybkie czasy reakcji, co wyróżniało go na tle ówczesnych paneli LCD. Ekran wypełniał ok. 54% frontu urządzenia, co mieściło się w standardach 2010 roku.
Bateria
Zasilanie stanowiła wymienna bateria Li‑Ion 1400 mAh. Deklarowane czasy pracy prezentowały się następująco:
- do 7 godzin – odtwarzanie wideo;
- do 5 godzin – przeglądanie internetu w 3G;
- do 6,5 godziny – praca w sieci Wi‑Fi.
Fotografia i multimedia
Główny aparat o rozdzielczości 5 Mpix oferował autofocus i diodę LED. Urządzenie nagrywało wideo w formacie D1 (720 × 480) z prędkością 20 kl./s, obsługując H.263, MPEG‑4 SP oraz H.264 AVC.
Oprócz aparatu, Nexus One oferował następujące funkcje multimedialne:
- odtwarzacz muzyki,
- odtwarzacz wideo,
- wyjście audio jack 3,5 mm.
Łączność i transmisja danych
Telefon obsługiwał sieci GSM i UMTS oraz następujące standardy transmisji danych:
- HSDPA – 7,20 Mbit/s;
- HSUPA – 2,00 Mbit/s;
- GPRS – klasa 10;
- EDGE – klasa 10.
Wi‑Fi działało w standardach 802.11 a/b/g/n, a Bluetooth 2.1 EDR oferował profil A2DP dla bezprzewodowego audio.
Czujniki i nawigacja
Nexus One był wyposażony w rozbudowany zestaw czujników, jak na ówczesne czasy:
- System nawigacji GPS – tak;
- A‑GPS – tak;
- Czujnik ruchu (akcelerometr) – tak;
- Czujnik zbliżeniowy – tak;
- Kompas elektroniczny – tak;
- Czujnik oświetlenia ekranu – tak;
- Czytnik linii papilarnych – brak.
Na pokładzie znalazł się także trackball oraz obsługa multi‑touch, co zwiększało wygodę obsługi.
System operacyjny
Nexus One debiutował z Androidem 2.1 (Eclair) i otrzymał aktualizacje do Androida 2.2 oraz finalnie Androida 2.3.6 Gingerbread. Regularne aktualizacje prosto od Google były wówczas ogromnym atutem.
Wymiary i design
Obudowa miała 119 × 59,8 × 11,5 mm, a waga wynosiła 130 g. Smukła i lekka konstrukcja doskonale wpisywała się w ówczesne oczekiwania. Brakowało certyfikacji IP, dlatego urządzenie nie było odporne na wodę i pył.
Karta SIM
Nexus One obsługiwał kartę mini‑SIM i nie wspierał Dual SIM.
Znaczenie historyczne
Nexus One był pierwszym oficjalnym flagowcem Google’a, wyznaczając kierunek rozwoju Androida i model współpracy z producentami. Choć nie był sprzedażowym hitem, stworzył fundament pod serię Nexus, która stała się punktem odniesienia dla całej branży.
Z dzisiejszej perspektywy pozostaje skromny w specyfikacji, ale przełomowy w kontekście – jego wpływ na rozwój Androida oraz rynek smartfonów był nie do przecenienia.
